maturarozszerzona.pl

Grawitacja i astronomia: prawa Keplera, ruch orbitalny

5 zadań z oficjalnych arkuszy matury rozszerzonej z fizyki (2023–2025). Spróbuj rozwiązać samodzielnie, potem odsłoń odpowiedź — przy każdym zadaniu znajdziesz typową pułapkę, na której wykładają się maturzyści.

  1. Matura CKE · maj 2025 · zad. 5 6 pkt grawitacja, ruch po orbicie eliptycznej, prawa Keplera

    Planetoida Chiron krąży wokół Słońca po orbicie eliptycznej. Odległość peryhelium (najbliższego punktu od Słońca) wynosi , a odległość aphelium — (gdzie 1 au to średnia odległość Ziemi od Słońca).

    Zadanie 5.1. (0–2) Oceń prawdziwość poniższych stwierdzeń. Zaznacz P, jeśli stwierdzenie jest prawdziwe, albo F – jeśli jest fałszywe. (Wektor przyspieszenia Chirona, możliwe punkty wspólne orbity z orbitą Ziemi, porównanie okresu obiegu Chirona z okresem ziemskim.)

    Zadanie 5.2. (0–1) Dokończ zdanie. Zaznacz odpowiedź A, B albo C oraz jej uzasadnienie 1, 2 albo 3. (Porównanie wartości prędkości w peryhelium i aphelium oraz zachowanie momentu pędu lub energii mechanicznej.)

    Zadanie 5.3. (0–3) Oblicz okres obiegu planetoidy Chiron wokół Słońca. Wynik podaj w latach ziemskich. Skorzystaj z III prawa Keplera.

    Pokaż odpowiedź

    5.1. Wektor przyspieszenia w każdym punkcie orbity skierowany jest do Słońca (siła grawitacji).
    Okres obiegu Chirona jest większy od ziemskiego (większa półoś wielka).

    5.2. Z zasady zachowania momentu pędu: , więc
    .

    5.3. Półoś wielka orbity Chirona:

    Z III prawa Keplera ( w jednostkach lat i au):

    ⚠ Typowa pułapka: Najczęstsze błędy: użycie odległości aphelium lub peryhelium jako półosi (zamiast średniej), pomylenie zasady zachowania momentu pędu z zachowaniem energii (różne równania), pomylenie jednostek w III prawie Keplera ( w sekundach zamiast latach).

    Zobacz pełne rozwiązanie krok po kroku →
  2. Matura CKE · maj 2024 · zad. 5 5 pkt grawitacja, prawo powszechnego ciążenia, punkt Lagrange'a, równowaga sił

    Zadanie 5.

    Masa Ziemi jest 81,28 razy większa od masy Księżyca . Średnia odległość między środkami Ziemi i Księżyca wynosi .

    Zadanie 5.1. (0–2)

    Oceń prawdziwość poniższych stwierdzeń. Zaznacz P, jeśli stwierdzenie jest prawdziwe, albo F – jeśli jest fałszywe.

    P / F
    1. Wartość siły, z jaką Ziemia działa na Księżyc, jest większa od wartości siły, z jaką Księżyc działa na Ziemię. P / F
    2. Średnie przyśpieszenie grawitacyjne Księżyca w polu Ziemi jest mniejsze od średniego przyśpieszenia grawitacyjnego Ziemi w polu Księżyca. P / F

    Zadanie 5.2. (0–3)

    Oblicz odległość punktu , leżącego na odcinku , w którym wypadkowa siła grawitacji działająca na ciało próbne pochodząca od Ziemi i Księżyca jest równa zero. Zapisz obliczenia.

    Pokaż odpowiedź

    5.1.

    1. III zasada Newtona: (siły wzajemnego oddziaływania równe co do wartości). → twierdzenie "większa" = F.

    2. . Te same siły, ale Ziemia ma razy większą masę → JEST razy mniejsze od .

      • " w polu Ziemi" = (duże).
      • " w polu Księżyca" = (małe).
      • Stąd → twierdzenie "" = F.

    Odpowiedź: FF.

    5.2. W punkcie między Ziemią a Księżycem siły grawitacji od Z i K na ciało próbne są przeciwnie skierowane i równe co do wartości.

    Oznaczmy , , gdzie km. Warunek:

    (Sprawdzenie: km — punkt znacznie bliżej Księżyca, mimo że Księżyc jest ~81× lżejszy. To słuszne, bo siła , a stosunek odległości = .)

    ⚠ Typowa pułapka: Pułapka 5.1.1 — myślenie "Ziemia jest większa, więc działa silniej". III zasada N. mówi że siły wzajemne SĄ RÓWNE. Co innego — **skutki** (przyśpieszenia) różnią się, bo . Pułapka 5.1.2 — pomylenie " Księżyca w polu Z" vs " Ziemi w polu K". W obu przypadkach jest ta sama wzajemna, ale dzielimy przez masę DRUGIEGO ciała. Stąd ciało lżejsze ma większe . Pułapka 5.2 — wyciągnięcie pierwiastka tylko z liczby, nie z całego wyrażenia. , NIE . Pułapka 5.2 — położenie punktu PO ZEWNĘTRZNEJ stronie Księżyca (tj. ). Tam siły byłyby SKIEROWANE W TĘ SAMĄ STRONĘ (obie do środka układu Z-K), więc nigdy się nie zrównoważą.

    Zobacz pełne rozwiązanie krok po kroku →
  3. Matura CKE · maj 2023 · zad. 4 5 pkt efekt Dopplera, fale elektromagnetyczne, prędkość światła, sonda kosmiczna, częstotliwość, długość fali

    Sonda kosmiczna oddala się od Ziemi z prędkością wzdłuż prostej przechodzącej przez środek Ziemi. Ta sonda emituje w stronę Ziemi falę elektromagnetyczną o częstotliwości dokładnie (podana częstotliwość jest określona w układzie odniesienia związanym z sondą, czyli jest częstotliwością źródła fali). Sytuację ilustruje rysunek poglądowy poniżej (odległości na rysunku są umowne).

    Odbierana na Ziemi fala ma częstotliwość różniącą się od częstotliwości źródła fali o . Wartość prędkości światła w próżni oznaczamy jako . Przyjmij, że oraz .

    Zadanie 4.1. (0–1)

    Dokończ zdanie. Zaznacz odpowiedź A, B albo C i jej uzasadnienie 1., 2. albo 3.

    Fala elektromagnetyczna wysyłana przez sondę porusza się względem Ziemi z prędkością równą

    A. B. , ponieważ C.

    1. prędkość fali elektromagnetycznej jest niezależna od ruchu źródła tej fali. 2. źródło oddalające się od Ziemi unosi ze sobą falę elektromagnetyczną i zmniejsza jej prędkość. 3. prędkość fali elektromagnetycznej jest zawsze powiększona o prędkość źródła tej fali.

    Zadanie 4.2. (0–1)

    Dokończ zdanie. Zaznacz właściwą odpowiedź spośród podanych.

    Zarejestrowana na Ziemi częstotliwość fali elektromagnetycznej wyemitowanej przez sondę jest równa

    A. B. C. D.

    Zadanie 4.3. (0–1)

    Zarejestrowaną na Ziemi długość fali elektromagnetycznej wyemitowanej przez sondę oznaczamy jako , a długość tej fali elektromagnetycznej w układzie odniesienia związanego z sondą oznaczamy jako .

    Oceń prawdziwość poniższych relacji. Zaznacz P, jeśli relacja jest prawdziwa, albo F – jeśli jest fałszywa.

    Nr Relacja P/F
    1. P / F
    2. P / F

    Zadanie 4.4. (0–2)

    Oblicz – wartość prędkości sondy względem Ziemi. Zapisz obliczenia.

    Pokaż odpowiedź

    Zadanie 4.1.

    Odpowiedź: B – 1.

    Prędkość fali elektromagnetycznej w próżni jest zawsze równa niezależnie od ruchu źródła (II postulat szczególnej teorii względności).

    Zadanie 4.2.

    Źródło oddala się od obserwatora → częstotliwość rejestrowana mniejsza od częstotliwości źródła (red shift). Przesunięcie .

    Odpowiedź: D.

    Zadanie 4.3.

    1. . P
    2. Ponieważ oraz , to . P

    Zadanie 4.4.

    Dla klasyczny wzór dopplerowski dla EM (oddalanie):

    Odpowiedź: .

    ⚠ Typowa pułapka: - Prędkość światła jest niezmiennikiem — NIE dodawaj . To klasyczny błąd "newtonowskiego" myślenia. - Oddalanie → red shift → , . - Wzór dopplerowski klasyczny dla EM przy : . - Jednostki: , . Stosunek .

    Zobacz pełne rozwiązanie krok po kroku →
  4. Matura CKE · maj 2023 · zad. 5 4 pkt grawitacja, ruch orbitalny, III prawo Keplera, prawo powszechnego ciążenia, orbita eliptyczna, czarna dziura supermasywna, Sagittarius A

    Sagittarius A* (Sgr A*) to bardzo masywny obiekt znajdujący się w centrum naszej galaktyki. Gwiazda znana jako S2 obiega obiekt Sgr A* po wydłużonej orbicie eliptycznej. Parametry tego ruchu orbitalnego są następujące:

    • okres obiegu S2 dookoła Sgr A* wynosi lat ziemskich
    • najmniejsza odległość środka S2 od centrum Sgr A* jest równa
    • największa odległość środka S2 od centrum Sgr A* jest równa .

    Przyjmij, że Sgr A* się nie porusza, oraz pomiń wpływ innych ciał na ruch S2. W opisanej sytuacji przedstawionej na rysunku 1. zaznaczono również wektor prędkości środka S2 w przedstawionym położeniu na orbicie.

    Zadanie 5.1. (0–1)

    Na rysunku 2. narysuj wektor przyspieszenia środka gwiazdy S2 w oznaczonym położeniu na orbicie. Zachowaj odpowiedni kierunek i zwrot tego wektora (długość może być dowolna).

    Zadanie 5.2. (0–1)

    Wartość prędkości środka S2 w punkcie orbity oznaczamy jako , a wartość prędkości środka S2 w punkcie orbity oznaczamy jako . Prędkość środka S2 w punkcie lub w punkcie jest prostopadła do promienia wodzącego (odcinka łączącego środki S2 i Sgr A*).

    Dokończ zdanie. Zaznacz właściwą odpowiedź spośród podanych.

    Iloraz jest równy (w zaokrągleniu do trzech cyfr znaczących):

    A. B. C. D.

    Zadanie 5.3. (0–2)

    Masę obiektu Sgr A* oznaczamy jako , a masę Słońca oznaczamy jako . Przyjmij, że Ziemia porusza się dookoła Słońca po orbicie kołowej o promieniu z okresem obiegu . Długość półosi wielkiej orbity gwiazdy S2, poruszającej się wokół obiektu Sgr A*, zgodnie z oznaczeniami na rysunku 1. (strona 12), jest równa .

    Oblicz iloraz . Zapisz obliczenia. Wynik podaj zaokrąglony do dwóch cyfr znaczących.

    Pokaż odpowiedź

    Zadanie 5.1.

    Przyspieszenie grawitacyjne S2 zawsze skierowane jest od środka S2 ku środkowi Sgr A* (centrum siły). Wektor rysujemy w środku S2, skierowany wzdłuż linii łączącej oba środki, ku Sgr A* (czyli ku ognisku elipsy, w którym leży Sgr A*).

    Zadanie 5.2.

    W punktach peryhelium () i aphelium () prędkość jest prostopadła do promienia wodzącego, więc moment pędu:

    Odpowiedź: C.

    Zadanie 5.3.

    Półoś wielka orbity S2:

    III prawo Keplera dla różnych ciał centralnych:

    Dla Ziemi wokół Słońca i S2 wokół Sgr A*:

    (dokładniej: ).

    Odpowiedź: (Sgr A* ma masę ok. 3,6 miliona mas Słońca).

    ⚠ Typowa pułapka: - III prawo Keplera w postaci — masa to masa ciała centralnego, NIE suma mas. - Półoś wielka , NIE ani same. - W punktach peryhelium/aphelium — zachowanie momentu pędu daje proste . - 1 au = średnia odległość Ziemia–Słońce. Stosunek jest BEZWYMIAROWY — można zostać w au i latach.

    Zobacz pełne rozwiązanie krok po kroku →
  5. Matura CKE · maj 2023 · zad. 11 6 pkt fizyka jądrowa, reakcja jądrowa, kopernik, izotopy nietrwałe, rozpady alfa, deficyt masy, energia wiązania, jednostka masy atomowej

    Pierwiastek o nazwie kopernik, oznaczony symbolem , ma liczbę atomową . Izotop tego pierwiastka został po raz pierwszy wytworzony w wyniku bombardowania ołowianej tarczy jonami .

    Kopernik jest izotopem nietrwałym.

    Uwaga: W zadaniach 11.1., 11.2., 11.3. skorzystaj z Wybranych wzorów i stałych fizykochemicznych na egzamin maturalny z biologii, chemii i fizyki.

    Zadanie 11.1. (0–1)

    Poniżej przedstawiono schemat reakcji jądrowej, w wyniku której powstają jądro izotopu oraz pewna cząstka.

    Uzupełnij powyższy schemat reakcji jądrowej tak, aby powstało równanie reakcji jądrowej. Wpisz w wykropkowane miejsca właściwe liczby atomowe oraz symbol lub nazwę cząstki, która powstaje w tej reakcji.

    Zadanie 11.2. (0–2)

    W wyniku sześciu kolejnych rozpadów , z których pierwszy jest rozpadem jądra , powstało jądro pewnego pierwiastka.

    Podaj nazwę lub symbol pierwiastka, którego jądro powstało w wyniku tych sześciu rozpadów. Zapisz obliczenia.

    Zadanie 11.3. (0–3)

    Masa jądra izotopu jest równa .

    Oblicz najmniejszą energię, którą należałoby dostarczyć do jądra , aby rozbić je na oddzielne (tzn. nieoddziałujące ze sobą) nukleony. Zapisz obliczenia. Wynik podaj zaokrąglony do trzech cyfr znaczących.

    Pokaż odpowiedź

    Zadanie 11.1.

    Bilans liczb masowych: , więc .

    Bilans liczb atomowych: , więc .

    Cząstka o , to neutron ().

    Odpowiedź: brakująca cząstka to neutron .

    Zadanie 11.2.

    Rozpad : . Sześć rozpadów to:

    Powstałe jądro:

    Pierwiastek o to ferm (Fm). Powstaje jądro .

    Odpowiedź: ferm, .

    Zadanie 11.3.

    Masy nukleonów (z tablic):

    Liczba protonów: , liczba neutronów: .

    Suma mas nukleonów:

    Deficyt masy (energia wiązania):

    Energia wiązania (z ):

    Odpowiedź: (równoważnie ok. ).

    ⚠ Typowa pułapka: - Bilans w równaniu jądrowym: zachowanie liczb masowych (suma) i liczb atomowych (suma). - Rozpad : emisja jądra helu , , . - Energia wiązania ZAWSZE pozytywna — to energia do **rozbicia** jądra. Deficyt masy: nukleony związane mają mniejszą masę niż swobodne. - Wzór: , gdzie . - 1 eV = . 1 u = ≈ 931,5 MeV/. - Bez energii wiązania elektronów (zazwyczaj zaniedbywalna) — używamy mas jąder, nie atomów.

    Zobacz pełne rozwiązanie krok po kroku →

Inne działy — fizyka rozszerzona