maturarozszerzona.pl

Polimery i tworzywa sztuczne: polikondensacja, PVC, poliestry

3 zadań z oficjalnych arkuszy matury rozszerzonej z chemii (2023–2025). Spróbuj rozwiązać samodzielnie, potem odsłoń odpowiedź — przy każdym zadaniu znajdziesz typową pułapkę, na której wykładają się maturzyści.

  1. Matura CKE · maj 2025 · zad. 25 2 pkt chemia organiczna, kwas mlekowy, enancjomery, PLA, polikondensacja, poliester

    Poli(kwas mlekowy), oznaczany symbolem PLA, jest biodegradowalnym termoplastycznym poliestrem wytwarzanym z surowców naturalnych. Można go otrzymać w reakcji polikondensacji kwasu mlekowego (kwasu 2-hydroksypropanowego).

    Zadanie 25.1. (0–1)

    Uzupełnij poniższy schemat tak, aby przedstawiał on wzory obu enancjomerów kwasu mlekowego.

    Schemat: dwie struktury z centralnym atomem C, połączone z grupą COOH (u góry) oraz trzema dalszymi podstawnikami (do uzupełnienia: CH₃, OH, H), rozdzielone pionową linią oznaczoną "lustro" (płaszczyzna symetrii lustrzanej).

    Zadanie 25.2. (0–1)

    Napisz wzór półstrukturalny (grupowy) poli(kwasu mlekowego).

    Wzór: ............

    Pokaż odpowiedź

    25.1. Enancjomery kwasu mlekowego:

    C2 ma 4 różne podstawniki: COOH, OH, CH₃, H → stereocentrum chiralne.

    (R)-kwas mlekowy (D-mleczanowy w stereochemii starszej):

              COOH
                |
         H —— C —— OH
                |
              CH₃
    

    (S)-kwas mlekowy (L-mleczanowy):

              COOH
                |
         HO —— C —— H
                |
              CH₃
    

    Oba enancjomery są lustrzanymi odbiciami wokół płaszczyzny → nieidentyczne, ale takie same właściwości fizyczne (oprócz skręcania światła spolaryzowanego).

    25.2. Wzór poli(kwasu mlekowego) PLA:

    Polikondensacja kwasu mlekowego (utrata H₂O między -COOH a -OH następnej cząsteczki):

    Wzór półstrukturalny PLA:

    lub równoważnie:

    Każdy mer = jednostka z wiązaniem estrowym (-O-CO-) między dwoma sąsiednimi cząsteczkami kwasu mlekowego.

    ⚠ Typowa pułapka: Pułapka 25.1 — rysowanie tego samego enancjomeru dwa razy. Klucz: **lustrzane odbicie** = grupy OH i H **zamienione miejscami** (jedna w wedge → druga w dashed). Pułapka 25.2 — pomylenie polikondensacji z polimeryzacją. **Polikondensacja** = łączenie z wydzieleniem H₂O. **Polimeryzacja** (np. polietylen) = łączenie alkenów bez wydzielenia produktu ubocznego. Pułapka 25.2 — pominięcie wiązania estrowego. PLA = poli**ester**. Każdy mer ma -CO-O- (wiązanie estrowe).

    Zobacz pełne rozwiązanie krok po kroku →
  2. Matura CKE · maj 2024 · zad. 18 1 pkt chemia organiczna, polimery, PVC, spalanie

    Podczas spalania PVC powstają tlenek węgla(IV), para wodna i bezbarwny gaz o ostrym zapachu, którego cząsteczki są zbudowane z dwóch atomów. Stosunek molowy produktów spalania jest równy .

    Uzupełnij poniższy schemat, tak aby otrzymać równanie reakcji spalania, w której uczestniczy fragment PVC zbudowany z czterech merów:

    Pokaż odpowiedź

    Patrz materiał źródłowy CKE — gaz X to HCl (zbudowany z 2 atomów, ostry zapach). Mer PVC = C₂H₃Cl, więc 4 mery = C₈H₁₂Cl₄. Spalanie: . Sprawdzenie stosunku: ✓.

    ⚠ Typowa pułapka: Łatwo pomylić bilans H — w PVC jest 12 H, z których 4 idą do HCl, a 8 do H₂O (4 cząsteczki). Bilans O: 8·2 (CO₂) + 4·1 (H₂O) = 20 O po prawej, więc 10 O₂ po lewej — sprawdzić.

    Zobacz pełne rozwiązanie krok po kroku →
  3. Matura CKE · maj 2023 · zad. 30 1 pkt polimery, polikondensacja, poliwęglan, bisfenol A, fosgen, chemia organiczna

    Bisfenol A, którego wzór przedstawiono poniżej, stosuje się do otrzymywania poliwęglanu.

    Wzór bisfenolu A: HO–C6H4–C(CH3)2–C6H4–OH (dwa pierścienie fenolowe połączone mostkiem izopropylidenowym –C(CH3)2–, każdy z grupą –OH w pozycji para).

    W tym celu bisfenol A poddaje się najpierw reakcji z wodorotlenkiem sodu, która przebiega tak samo jak reakcja tego wodorotlenku z fenolem, a następnie przeprowadza się polikondensację produktu tej reakcji z fosgenem.

    Polecenie: Uzupełnij schemat tak, aby powstało równanie reakcji otrzymywania poliwęglanu z bisfenolanu sodu i fosgenu.

    Schemat (substraty): n NaO–C6H4–C(CH3)2–C6H4–ONa + n Cl–C(=O)–Cl → [produkt polimerowy] + 2n NaCl

    Pokaż odpowiedź

    Reakcja polikondensacji bisfenolanu sodu z fosgenem prowadzi do powstania poliwęglanu
    (polimer zawierający wiązania węglanowe –O–C(=O)–O–) oraz NaCl jako produktu ubocznego.

    Mechanizm: każda grupa –ONa bisfenolanu sodu atakuje atom węgla fosgenu (Cl–C(=O)–Cl),
    wypierając jon Cl⁻ (powstaje NaCl). Powtórzenie reakcji po obu stronach każdej cząsteczki
    fosgenu daje łańcuch polimerowy. Na każdy mer powstają 2 cząsteczki NaCl (zgadza się
    z bilansem +2n NaCl po prawej stronie).

    Równanie reakcji (uzupełnienie schematu):

    n NaO–C6H4–C(CH3)2–C6H4–ONa + n Cl–C(=O)–Cl →
    –[ O–C6H4–C(CH3)2–C6H4–O–C(=O) ]ₙ– + 2n NaCl

    Wzór produktu (poliwęglan, mer w nawiasie):

    –[–O–⟨C6H4⟩–C(CH3)2–⟨C6H4⟩–O–C(=O)–]ₙ–

    gdzie ⟨C6H4⟩ to pierścień benzenowy 1,4-podstawiony (para), a –C(CH3)2– to mostek
    izopropylidenowy (dwie grupy metylowe przy centralnym atomie węgla).

    Kluczowe elementy w odpowiedzi (klucz CKE):

    • Powtarzający się mer w nawiasach z indeksem n.
    • Dwa pierścienie aromatyczne 1,4-podstawione (para).
    • Mostek –C(CH3)2– między pierścieniami.
    • Po obu stronach meru atomy tlenu (–O–) prowadzące do grupy węglanowej –O–C(=O)–O–.
    • Wolne wiązania na końcach meru (kreski wychodzące poza nawias) wskazujące, że to
      fragment łańcucha polimeru.
    • Bilans atomów: po lewej 2n Na, 2n Cl → po prawej 2n NaCl (zgadza się).

    ⚠ Typowa pułapka: Najczęstsze błędy: - Pominięcie indeksu n / nawiasów wokół meru — zamiast polimeru rysowany jest pojedynczy ester (jak dwucząsteczkowa reakcja, bez polikondensacji). - Brak wolnych wiązań na końcach meru (kreski wychodzące poza nawias) — bez nich nie widać, że to powtarzający się fragment łańcucha. - Niewłaściwe pozycje podstawników w pierścieniach — muszą być para (1,4), nie orto/meta. - Zapomnienie o mostku –C(CH3)2– lub zapis go jako –CH2– (to dałoby inny polimer). - Niewłaściwa grupa łącząca — zamiast węglanowej –O–C(=O)–O– pojawia się estrowa –C(=O)–O– lub eterowa –O– (myli się z innymi polimerami: poliester, polieter). - Niezbilansowane równanie — np. brak współczynnika 2n przy NaCl albo brak n przy substratach. - Rysowanie produktu z grupami –ONa lub –Cl na końcach (powinny już być przereagowane wewnątrz meru, NaCl odchodzi).

    Zobacz pełne rozwiązanie krok po kroku →
Zadania treningowe — ułożone w stylu matury rozszerzonej (nie pochodzą z arkuszy CKE). Świetne do dodatkowych ćwiczeń, gdy przerobisz już oryginalne zadania.
  1. Zadanie treningowe 1 pkt polimeryzacja vs polikondensacja

    Spośród podanych tworzyw wskaż to, które powstaje w reakcji polikondensacji, czyli reakcji łączenia monomerów z jednoczesnym wydzieleniem małocząsteczkowego produktu ubocznego (np. wody).

    • A. polietylen
    • B. polichlorek winylu (PVC)
    • C. nylon-6,6 (poliamid)
    • D. polistyren
    Pokaż rozwiązanie

    Odpowiedź:

    C

    Rozwiązanie:

    Polietylen, polichlorek winylu i polistyren powstają w reakcji polimeryzacji addycyjnej monomerów zawierających wiązanie podwójne (odpowiednio: etenu, chlorku winylu i styrenu). W polimeryzacji addycyjnej wszystkie atomy monomerów wchodzą do łańcucha polimeru i nie wydziela się żaden produkt uboczny.

    Nylon-6,6 powstaje w reakcji polikondensacji kwasu adypinowego (kwasu heksanodiowego) z heksano-1,6-diaminą. Podczas tworzenia każdego wiązania amidowego z grupy i grupy odłącza się cząsteczka wody. To właśnie wydzielanie małocząsteczkowego produktu ubocznego (wody) jest cechą polikondensacji.

    Poprawna odpowiedź: C.

    ⚠ Typowa pułapka: Nie myl polimeryzacji z polikondensacją: kryterium nie jest to, czy polimer jest 'naturalny' czy 'syntetyczny', lecz to, czy w reakcji wydziela się produkt uboczny (polikondensacja) czy nie (polimeryzacja addycyjna).

  2. Zadanie treningowe 2 pkt monomer i mer polichlorku winylu

    Polichlorek winylu (PVC) jest jednym z najpowszechniej stosowanych tworzyw sztucznych. Powstaje w wyniku polimeryzacji addycyjnej.

    Napisz wzór półstrukturalny monomeru, z którego otrzymuje się PVC, oraz wzór fragmentu (meru) łańcucha polichlorku winylu.

    Pokaż rozwiązanie

    Odpowiedź:

    Monomer: chlorek winylu . Mer: .

    Rozwiązanie:

    PVC otrzymuje się z chlorku winylu (chloroetenu) o wzorze . Monomer ten zawiera wiązanie podwójne , które w reakcji polimeryzacji ulega rozerwaniu.

    W polimeryzacji addycyjnej cząsteczki monomeru łączą się kolejno, a wiązanie podwójne przechodzi w wiązania pojedyncze między sąsiednimi merami:

    Powtarzającym się fragmentem łańcucha (merem) jest zatem , a wzór polimeru zapisujemy jako , gdzie oznacza stopień polimeryzacji.

    ⚠ Typowa pułapka: Częsty błąd to zapisanie meru z zachowanym wiązaniem podwójnym. W polimerze addycyjnym wiązanie już NIE istnieje — wszystkie wiązania w szkielecie węglowym meru są pojedyncze.

  3. Zadanie treningowe 2 pkt identyfikacja monomeru z fragmentu łańcucha

    Fragment łańcucha pewnego polimeru ma budowę:

    Podaj wzór półstrukturalny i nazwę monomeru, z którego powstał ten polimer, oraz określ typ reakcji polimeryzacji (addycyjna czy kondensacyjna).

    Pokaż rozwiązanie

    Odpowiedź:

    Monomer: styren (winylobenzen) ; reakcja polimeryzacji addycyjnej. Polimer to polistyren.

    Rozwiązanie:

    Powtarzającym się fragmentem (merem) w podanym łańcuchu jest , czyli grupa złożona z dwóch atomów węgla, z których jeden ma podstawnik fenylowy .

    Aby odtworzyć monomer, między dwoma atomami węgla meru odtwarzamy wiązanie podwójne (charakterystyczne dla polimeryzacji addycyjnej). Otrzymujemy:

    Jest to styren (winylobenzen). Ponieważ monomer zawierał wiązanie podwójne , a w reakcji nie wydzielił się żaden produkt uboczny, jest to polimeryzacja addycyjna. Otrzymany polimer to polistyren:

    ⚠ Typowa pułapka: Nie podawaj benzenu jako monomeru — podstawnik fenylowy jest tylko grupą boczną meru. Reaktywne było wiązanie podwójne w grupie winylowej, a nie pierścień aromatyczny.

  4. Zadanie treningowe 2 pkt monomery poliestru PET

    Politereftalan etylenu (PET) to poliester, z którego produkuje się m.in. butelki na napoje. Powstaje w reakcji polikondensacji dwóch różnych monomerów.

    Podaj nazwy obu monomerów tworzących PET oraz określ rodzaj wydzielającego się produktu ubocznego i typ reakcji.

    Pokaż rozwiązanie

    Odpowiedź:

    Monomery: kwas tereftalowy (kwas benzeno-1,4-dikarboksylowy) i glikol etylenowy (etano-1,2-diol). Produkt uboczny: woda. Typ reakcji: polikondensacja (poliestryfikacja).

    Rozwiązanie:

    PET jest poliestrem, więc powstaje z monomeru z dwiema grupami karboksylowymi oraz monomeru z dwiema grupami hydroksylowymi .

    • Monomer 1: kwas tereftalowy (kwas benzeno-1,4-dikarboksylowy) — dikwas o wzorze .
    • Monomer 2: glikol etylenowy (etano-1,2-diol) — diol o wzorze .

    Podczas tworzenia każdego wiązania estrowego z grupy i grupy odłącza się cząsteczka wody. Reakcja łączenia wielu monomerów z wydzielaniem małocząsteczkowego produktu ubocznego to polikondensacja (tu: poliestryfikacja).

    Schematycznie tworzenie wiązania estrowego:

    ⚠ Typowa pułapka: PET to poliester, a nie poliamid — produktem ubocznym jest woda z reakcji grup i . Nie myl z powstawaniem wiązania amidowego (to poliamidy, np. nylon).

  5. Zadanie treningowe 2 pkt obliczenie stopnia polimeryzacji

    Pewna próbka polietylenu ma średnią masę molową łańcucha równą .

    Oblicz stopień polimeryzacji tego polietylenu, czyli średnią liczbę merów w łańcuchu. Przyjmij masy molowe atomów: , .

    Pokaż rozwiązanie

    Odpowiedź:

    .

    Rozwiązanie:

    Polietylen powstaje z etenu w reakcji polimeryzacji addycyjnej:

    Powtarzającym się merem jest o składzie . Jego masa molowa wynosi:

    Stopień polimeryzacji to iloraz masy molowej całego łańcucha i masy molowej pojedynczego meru:

    Łańcuch polietylenu składa się średnio z 2500 merów.

    ⚠ Typowa pułapka: Masę meru liczymy dla fragmentu (28 g/mol), a nie dla cząsteczki etenu jako monomeru — choć akurat tu obie mają tę samą masę (28 g/mol), bo w polimeryzacji addycyjnej nic nie odpada. Uwaga: nie dziel przez masę atomu węgla ani przez 2.

Inne działy — chemia rozszerzona