Polimery i tworzywa sztuczne: polikondensacja, PVC, poliestry
3 zadań z oficjalnych arkuszy matury rozszerzonej z chemii (2023–2025). Spróbuj rozwiązać samodzielnie, potem odsłoń odpowiedź — przy każdym zadaniu znajdziesz typową pułapkę, na której wykładają się maturzyści.
- Matura CKE · maj 2025 · zad. 25 2 pkt chemia organiczna, kwas mlekowy, enancjomery, PLA, polikondensacja, poliester
Poli(kwas mlekowy), oznaczany symbolem PLA, jest biodegradowalnym termoplastycznym poliestrem wytwarzanym z surowców naturalnych. Można go otrzymać w reakcji polikondensacji kwasu mlekowego (kwasu 2-hydroksypropanowego).
Zadanie 25.1. (0–1)
Uzupełnij poniższy schemat tak, aby przedstawiał on wzory obu enancjomerów kwasu mlekowego.
Schemat: dwie struktury z centralnym atomem C, połączone z grupą COOH (u góry) oraz trzema dalszymi podstawnikami (do uzupełnienia: CH₃, OH, H), rozdzielone pionową linią oznaczoną "lustro" (płaszczyzna symetrii lustrzanej).
Zadanie 25.2. (0–1)
Napisz wzór półstrukturalny (grupowy) poli(kwasu mlekowego).
Wzór: ............
Pokaż odpowiedź
25.1. Enancjomery kwasu mlekowego:
C2 ma 4 różne podstawniki: COOH, OH, CH₃, H → stereocentrum chiralne.
(R)-kwas mlekowy (D-mleczanowy w stereochemii starszej):
COOH | H —— C —— OH | CH₃(S)-kwas mlekowy (L-mleczanowy):
COOH | HO —— C —— H | CH₃Oba enancjomery są lustrzanymi odbiciami wokół płaszczyzny → nieidentyczne, ale takie same właściwości fizyczne (oprócz skręcania światła spolaryzowanego).
25.2. Wzór poli(kwasu mlekowego) PLA:
Polikondensacja kwasu mlekowego (utrata H₂O między -COOH a -OH następnej cząsteczki):
Wzór półstrukturalny PLA:
lub równoważnie:
Każdy mer = jednostka z wiązaniem estrowym (-O-CO-) między dwoma sąsiednimi cząsteczkami kwasu mlekowego.
⚠ Typowa pułapka: Pułapka 25.1 — rysowanie tego samego enancjomeru dwa razy. Klucz: **lustrzane odbicie** = grupy OH i H **zamienione miejscami** (jedna w wedge → druga w dashed). Pułapka 25.2 — pomylenie polikondensacji z polimeryzacją. **Polikondensacja** = łączenie z wydzieleniem H₂O. **Polimeryzacja** (np. polietylen) = łączenie alkenów bez wydzielenia produktu ubocznego. Pułapka 25.2 — pominięcie wiązania estrowego. PLA = poli**ester**. Każdy mer ma -CO-O- (wiązanie estrowe).
Zobacz pełne rozwiązanie krok po kroku → - Matura CKE · maj 2024 · zad. 18 1 pkt chemia organiczna, polimery, PVC, spalanie
Podczas spalania PVC powstają tlenek węgla(IV), para wodna i bezbarwny gaz o ostrym zapachu, którego cząsteczki są zbudowane z dwóch atomów. Stosunek molowy produktów spalania jest równy .
Uzupełnij poniższy schemat, tak aby otrzymać równanie reakcji spalania, w której uczestniczy fragment PVC zbudowany z czterech merów:
Pokaż odpowiedź
Patrz materiał źródłowy CKE — gaz X to HCl (zbudowany z 2 atomów, ostry zapach). Mer PVC = C₂H₃Cl, więc 4 mery = C₈H₁₂Cl₄. Spalanie: . Sprawdzenie stosunku: ✓.
⚠ Typowa pułapka: Łatwo pomylić bilans H — w PVC jest 12 H, z których 4 idą do HCl, a 8 do H₂O (4 cząsteczki). Bilans O: 8·2 (CO₂) + 4·1 (H₂O) = 20 O po prawej, więc 10 O₂ po lewej — sprawdzić.
Zobacz pełne rozwiązanie krok po kroku → - Matura CKE · maj 2023 · zad. 30 1 pkt polimery, polikondensacja, poliwęglan, bisfenol A, fosgen, chemia organiczna
Bisfenol A, którego wzór przedstawiono poniżej, stosuje się do otrzymywania poliwęglanu.
Wzór bisfenolu A: HO–C6H4–C(CH3)2–C6H4–OH (dwa pierścienie fenolowe połączone mostkiem izopropylidenowym –C(CH3)2–, każdy z grupą –OH w pozycji para).
W tym celu bisfenol A poddaje się najpierw reakcji z wodorotlenkiem sodu, która przebiega tak samo jak reakcja tego wodorotlenku z fenolem, a następnie przeprowadza się polikondensację produktu tej reakcji z fosgenem.
Polecenie: Uzupełnij schemat tak, aby powstało równanie reakcji otrzymywania poliwęglanu z bisfenolanu sodu i fosgenu.
Schemat (substraty): n NaO–C6H4–C(CH3)2–C6H4–ONa + n Cl–C(=O)–Cl → [produkt polimerowy] + 2n NaCl
Pokaż odpowiedź
Reakcja polikondensacji bisfenolanu sodu z fosgenem prowadzi do powstania poliwęglanu
(polimer zawierający wiązania węglanowe –O–C(=O)–O–) oraz NaCl jako produktu ubocznego.Mechanizm: każda grupa –ONa bisfenolanu sodu atakuje atom węgla fosgenu (Cl–C(=O)–Cl),
wypierając jon Cl⁻ (powstaje NaCl). Powtórzenie reakcji po obu stronach każdej cząsteczki
fosgenu daje łańcuch polimerowy. Na każdy mer powstają 2 cząsteczki NaCl (zgadza się
z bilansem +2n NaCl po prawej stronie).Równanie reakcji (uzupełnienie schematu):
n NaO–C6H4–C(CH3)2–C6H4–ONa + n Cl–C(=O)–Cl →
–[ O–C6H4–C(CH3)2–C6H4–O–C(=O) ]ₙ– + 2n NaClWzór produktu (poliwęglan, mer w nawiasie):
–[–O–⟨C6H4⟩–C(CH3)2–⟨C6H4⟩–O–C(=O)–]ₙ–
gdzie ⟨C6H4⟩ to pierścień benzenowy 1,4-podstawiony (para), a –C(CH3)2– to mostek
izopropylidenowy (dwie grupy metylowe przy centralnym atomie węgla).Kluczowe elementy w odpowiedzi (klucz CKE):
- Powtarzający się mer w nawiasach z indeksem n.
- Dwa pierścienie aromatyczne 1,4-podstawione (para).
- Mostek –C(CH3)2– między pierścieniami.
- Po obu stronach meru atomy tlenu (–O–) prowadzące do grupy węglanowej –O–C(=O)–O–.
- Wolne wiązania na końcach meru (kreski wychodzące poza nawias) wskazujące, że to
fragment łańcucha polimeru. - Bilans atomów: po lewej 2n Na, 2n Cl → po prawej 2n NaCl (zgadza się).
⚠ Typowa pułapka: Najczęstsze błędy: - Pominięcie indeksu n / nawiasów wokół meru — zamiast polimeru rysowany jest pojedynczy ester (jak dwucząsteczkowa reakcja, bez polikondensacji). - Brak wolnych wiązań na końcach meru (kreski wychodzące poza nawias) — bez nich nie widać, że to powtarzający się fragment łańcucha. - Niewłaściwe pozycje podstawników w pierścieniach — muszą być para (1,4), nie orto/meta. - Zapomnienie o mostku –C(CH3)2– lub zapis go jako –CH2– (to dałoby inny polimer). - Niewłaściwa grupa łącząca — zamiast węglanowej –O–C(=O)–O– pojawia się estrowa –C(=O)–O– lub eterowa –O– (myli się z innymi polimerami: poliester, polieter). - Niezbilansowane równanie — np. brak współczynnika 2n przy NaCl albo brak n przy substratach. - Rysowanie produktu z grupami –ONa lub –Cl na końcach (powinny już być przereagowane wewnątrz meru, NaCl odchodzi).
Zobacz pełne rozwiązanie krok po kroku →
- Zadanie treningowe 1 pkt polimeryzacja vs polikondensacja
Spośród podanych tworzyw wskaż to, które powstaje w reakcji polikondensacji, czyli reakcji łączenia monomerów z jednoczesnym wydzieleniem małocząsteczkowego produktu ubocznego (np. wody).
- A. polietylen
- B. polichlorek winylu (PVC)
- C. nylon-6,6 (poliamid)
- D. polistyren
Pokaż rozwiązanie
Odpowiedź:
C
Rozwiązanie:
Polietylen, polichlorek winylu i polistyren powstają w reakcji polimeryzacji addycyjnej monomerów zawierających wiązanie podwójne (odpowiednio: etenu, chlorku winylu i styrenu). W polimeryzacji addycyjnej wszystkie atomy monomerów wchodzą do łańcucha polimeru i nie wydziela się żaden produkt uboczny.
Nylon-6,6 powstaje w reakcji polikondensacji kwasu adypinowego (kwasu heksanodiowego) z heksano-1,6-diaminą. Podczas tworzenia każdego wiązania amidowego z grupy i grupy odłącza się cząsteczka wody. To właśnie wydzielanie małocząsteczkowego produktu ubocznego (wody) jest cechą polikondensacji.
Poprawna odpowiedź: C.
⚠ Typowa pułapka: Nie myl polimeryzacji z polikondensacją: kryterium nie jest to, czy polimer jest 'naturalny' czy 'syntetyczny', lecz to, czy w reakcji wydziela się produkt uboczny (polikondensacja) czy nie (polimeryzacja addycyjna).
- Zadanie treningowe 2 pkt monomer i mer polichlorku winylu
Polichlorek winylu (PVC) jest jednym z najpowszechniej stosowanych tworzyw sztucznych. Powstaje w wyniku polimeryzacji addycyjnej.
Napisz wzór półstrukturalny monomeru, z którego otrzymuje się PVC, oraz wzór fragmentu (meru) łańcucha polichlorku winylu.
Pokaż rozwiązanie
Odpowiedź:
Monomer: chlorek winylu . Mer: .
Rozwiązanie:
PVC otrzymuje się z chlorku winylu (chloroetenu) o wzorze . Monomer ten zawiera wiązanie podwójne , które w reakcji polimeryzacji ulega rozerwaniu.
W polimeryzacji addycyjnej cząsteczki monomeru łączą się kolejno, a wiązanie podwójne przechodzi w wiązania pojedyncze między sąsiednimi merami:
Powtarzającym się fragmentem łańcucha (merem) jest zatem , a wzór polimeru zapisujemy jako , gdzie oznacza stopień polimeryzacji.
⚠ Typowa pułapka: Częsty błąd to zapisanie meru z zachowanym wiązaniem podwójnym. W polimerze addycyjnym wiązanie już NIE istnieje — wszystkie wiązania w szkielecie węglowym meru są pojedyncze.
- Zadanie treningowe 2 pkt identyfikacja monomeru z fragmentu łańcucha
Fragment łańcucha pewnego polimeru ma budowę:
Podaj wzór półstrukturalny i nazwę monomeru, z którego powstał ten polimer, oraz określ typ reakcji polimeryzacji (addycyjna czy kondensacyjna).
Pokaż rozwiązanie
Odpowiedź:
Monomer: styren (winylobenzen) ; reakcja polimeryzacji addycyjnej. Polimer to polistyren.
Rozwiązanie:
Powtarzającym się fragmentem (merem) w podanym łańcuchu jest , czyli grupa złożona z dwóch atomów węgla, z których jeden ma podstawnik fenylowy .
Aby odtworzyć monomer, między dwoma atomami węgla meru odtwarzamy wiązanie podwójne (charakterystyczne dla polimeryzacji addycyjnej). Otrzymujemy:
Jest to styren (winylobenzen). Ponieważ monomer zawierał wiązanie podwójne , a w reakcji nie wydzielił się żaden produkt uboczny, jest to polimeryzacja addycyjna. Otrzymany polimer to polistyren:
⚠ Typowa pułapka: Nie podawaj benzenu jako monomeru — podstawnik fenylowy jest tylko grupą boczną meru. Reaktywne było wiązanie podwójne w grupie winylowej, a nie pierścień aromatyczny.
- Zadanie treningowe 2 pkt monomery poliestru PET
Politereftalan etylenu (PET) to poliester, z którego produkuje się m.in. butelki na napoje. Powstaje w reakcji polikondensacji dwóch różnych monomerów.
Podaj nazwy obu monomerów tworzących PET oraz określ rodzaj wydzielającego się produktu ubocznego i typ reakcji.
Pokaż rozwiązanie
Odpowiedź:
Monomery: kwas tereftalowy (kwas benzeno-1,4-dikarboksylowy) i glikol etylenowy (etano-1,2-diol). Produkt uboczny: woda. Typ reakcji: polikondensacja (poliestryfikacja).
Rozwiązanie:
PET jest poliestrem, więc powstaje z monomeru z dwiema grupami karboksylowymi oraz monomeru z dwiema grupami hydroksylowymi .
- Monomer 1: kwas tereftalowy (kwas benzeno-1,4-dikarboksylowy) — dikwas o wzorze .
- Monomer 2: glikol etylenowy (etano-1,2-diol) — diol o wzorze .
Podczas tworzenia każdego wiązania estrowego z grupy i grupy odłącza się cząsteczka wody. Reakcja łączenia wielu monomerów z wydzielaniem małocząsteczkowego produktu ubocznego to polikondensacja (tu: poliestryfikacja).
Schematycznie tworzenie wiązania estrowego:
⚠ Typowa pułapka: PET to poliester, a nie poliamid — produktem ubocznym jest woda z reakcji grup i . Nie myl z powstawaniem wiązania amidowego (to poliamidy, np. nylon).
- Zadanie treningowe 2 pkt obliczenie stopnia polimeryzacji
Pewna próbka polietylenu ma średnią masę molową łańcucha równą .
Oblicz stopień polimeryzacji tego polietylenu, czyli średnią liczbę merów w łańcuchu. Przyjmij masy molowe atomów: , .
Pokaż rozwiązanie
Odpowiedź:
.
Rozwiązanie:
Polietylen powstaje z etenu w reakcji polimeryzacji addycyjnej:
Powtarzającym się merem jest o składzie . Jego masa molowa wynosi:
Stopień polimeryzacji to iloraz masy molowej całego łańcucha i masy molowej pojedynczego meru:
Łańcuch polietylenu składa się średnio z 2500 merów.
⚠ Typowa pułapka: Masę meru liczymy dla fragmentu (28 g/mol), a nie dla cząsteczki etenu jako monomeru — choć akurat tu obie mają tę samą masę (28 g/mol), bo w polimeryzacji addycyjnej nic nie odpada. Uwaga: nie dziel przez masę atomu węgla ani przez 2.
Inne działy — chemia rozszerzona
- Związki wielofunkcyjne i biocząsteczki (11)
- Stereochemia i izomeria (11)
- Jednofunkcyjne pochodne węglowodorów (15)
- Węglowodory i chemia organiczna (35)
- Budowa atomu i chemia jądrowa (7)
- Wiązania chemiczne i geometria cząsteczek (6)
- Kinetyka, równowaga chemiczna i termochemia (11)
- Kwasy i zasady (13)
- Reakcje redoks i elektrochemia (18)
- Stechiometria i obliczenia chemiczne (15)
- Chemia nieorganiczna (26)